Përgjithmonë i vrarë.

Më ndjekin sytë e tu‘ si gjahtari prenë e tij. Vrapoj, fshihem, zhdukem mes turmash zhytem, por ato gjithsesi, e gjejnë një portë që e di veç ti. Në çdo vështrim, në çdo moment, më turren nga pas, si automatik më godasin papushim, e më lenë në trishtim. Dikur të vrava, sytë prush t'i ktheva, … Continue reading Përgjithmonë i vrarë.

Të gjitha pas teje!

Kur magjia e dimrit bie në tokë e nata fillon bëhet e bardhë, si pëllumb vjen në mendimet e mia, ma bën zemrën të rrahë e marrë. Nuk më sjell aspak një degë ulli, por bluan zemrën si grur' në mulli, prur trishtimin tek unë pa dashuri, kujtimin se pa ty nuk jam njeri. Bora … Continue reading Të gjitha pas teje!